Czy dar wiecznej młodości może być gwarancją szczęśliwego życia? Do dyskusji na ten temat skłonił członków Klubu Miłośników Filmu melodramat amerykańskiego reżysera Lee Tolanda Kriegera pt. „Wiek Adaline”. Spotkanie odbyło się 13 listopada 2018 r. w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym.

Tytułowa Adaline (Blake Lively) w wieku 30 lat ulega wypadkowi, którego skutki sprawiają, że kobieta przestaje się starzeć. Coś, co w jednej chwili wydaje się łaską od losu, na dłuższą metę okazuje się przekleństwem. Mijają kolejne dekady, a Adaline przekonuje się, że stan permanentnej młodości nie pozwala na spokojną egzystencję. Główna bohaterka musi uciekać przed władzami, które chcą poddać ją eksperymentom. Ponieważ żyje w ukryciu, nie może sobie pozwolić na miłość, co więcej, dręczy ją świadomość tego, że kiedyś będzie zmuszona pożegnać wszystkich swoich bliskich. Nieustające podróże, konieczność zmiany tożsamości, a przede wszystkim samotność, zaczynają bardzo jej doskwierać, dlatego kiedy zakochuje się w przystojnym Ellisie (Michiel Huisman), postanawia wyjawić mu swój sekret.

Obraz Kriegera to urocza opowieść zbudowana z wątków miłosnych i elementów fantasy. Przedstawia historię z pozoru banalną, lecz nie pozbawioną przesłania, emocji, humoru i zaskakujących zwrotów akcji. Uczestnicy spotkania przyznali, że na ekranie urzekła ich nie tylko piękna Blake Lively, ale też wątki i postacie drugoplanowe znakomicie odegrane przez Ellen Burstyn i Harrisona Forda. Ich role sprawiły, że produkcja odbiega nieco od uniwersalnej formuły romansu i stanowi solidne studium ludzkiej psychiki.

Kolejne spotkanie członków Klubu Miłośników Filmu odbędzie się 11 grudnia 2018 r. o godz. 15:00. Zapraszamy.

{imageshow sl=1396 sc=2 /}

9 października 2018 roku w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym odbyło się pierwsze po wakacyjnej przerwie spotkanie członków Klubu Miłośników Filmu. Na spotkaniu został wyświetlony film „Tulipanowa gorączka” (2017, reż. Justin Chadwick), który powstał na podstawie powieści Deborah Moggah o takim samym tytule.

Miejscem akcji filmu jest XVII-wieczny Amsterdam owładnięty tulipomanią. Nazwą tą określa się szaleństwo, które ogarnęło Holandię i wiązało sie z handlem cebulkami tulipanów. Za najcenniejsze uważano te, które były dotknięte wirusem pstrości zniekształcającym kształt płatków kwiatów. Posiadanie takich tulipanów stało się synonimem luksusu i pozycji społecznej, zaś by kupić wymarzoną cebulkę niektórzy sprzedawali wszystko co mieli. Tulipomania jednym przynosiła krocie, innym zaś kompletną ruinę.

W takich realiach, wśród pięknych zakonnych ogrodów tulipanowych rozgrywa się miłosny dramat. Sierota wychowana w klasztornej ochronce zostaje wydana za mąż za bogatego kupca. Młodziutka Sophia, choć nie odwzajemnia uczucia do starszego męża, stara się być dobrą i posłuszną żoną i spełnić marzenie męża o posiadaniu potomka. Dumny i próżny kupiec, by dać wyraz swojej miłości do żony, zamawia portret, na którym zostanie uwieczniony z ukochaną. Jego uwadze umyka jednak uczucie rodzące się między Sophią a malarzem. Rozkwitająca między młodymi miłość jest jednocześnie początkiem knowań i kłamstw. Uknuta przez bohaterów misterna intryga, macierzyństwo i sfingowana śmierć okazują się drogą bez odwrotu, a najcenniejsza cebulka wyjątkowego kwiatu nie przynosi ani pieniędzy, ani szczęścia.

Historia nietypowej „choroby” z miłości do kwiatów bardzo spodobała się klubowiczom. Szczególną uwagę zwrócili oni na piękno Amsterdamu ukazane w filmie oraz na świetny dobór aktorów. Zdobywcy Oscarów - Alicia Vikander, Judi Dench oraz Christoph Waltz doskonałe oddali złożoność psychologiczną i emocjonalną swoich postaci. Niektóre wątki z filmu zostały przywołane przez uczestników spotkania i stały się przedmiotem rozmowy o trudność dokonywanych przez bohaterów wyborów dotyczących zarówno miłości, jak i pieniędzy. „Tulipanowa gorączka” zawiera tło historyczne i przesłanie, które podkreślono podczas podsumowania.

Na kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu zapraszamy 13 listopada.

{imageshow sl=1362 sc=2 /}

12 czerwca 2018 roku w Filii nr 6 - Centrum Multimedialnym odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. Na spotkaniu został wyświetlony film „Lion. Droga do domu”, nakręcony na podstawie autobiograficznej książki o tym samym tytule.

Film jest historią życia Saroo Brierleya. Chłopiec wychowywał się w Indiach, w małej miejscowości położonej w pobliżu stacji kolejowej. Zarabia na życie sprzątając wagony kolejowe i żebrząc. Czasami Saroo wraz z bratem opuszczają rodzinną wioskę i wsiadają do pociągu, by dotrzeć do sąsiednich miejscowości, licząc na lepszy zarobek. Podczas jednej z takich podróży Saroo gubi się na kolejowej stacji. Chcąc znaleźć starszego brata, wsiada w nadjeżdżający pociąg i… odjeżdża w nieznane. Czterolatek dociera do Kalkuty, ponad półtora tysiąca kilometrów od domu. Nie umiejąc czytać, nie jest w stanie wrócić do domu. Po kilkunastu dniach tułaczki trafia do rządowego centrum dla porzuconych dzieci, którego pracownicy próbują odnaleźć jego rodzinę. Niestety, chłopiec nie pamięta swojego nazwiska, tylko imię, które w dodatku niewłaściwie wymawia. Nie pamięta też skąd pochodzi, więc nie może wrócić do domu. Poszukiwania rodziców nie przynoszą skutków ale pojawia się opcja adopcji chłopca przez małżeństwo z Australii. Nowi rodzice obdarzają Saroo bezgraniczną miłością, ale on przez cały czas szuka swojego miejsca, a myśl o odnalezieniu bliskich nie daje mu spokoju. Z pomocą przychodzi mu technika. Dzięki zdjęciom satelitarnym i mapom internetowym udaje mu się prześledzić szlaki kolejowe łączące się w Kalkucie i odnaleźć rodzinną miejscowość. Saroo, wyposażony w zdjęcie z dzieciństwa, wyrusza w podróż pełną wspomnień.

Film „Lion. Droga do domu” jest bardzo wzruszający. Począwszy od przedstawienia ulic Kalkuty i żebrzących dzieci, a wśród nich głównego bohatera, aż po moment, w którym Saroo odnajduje swoją biologiczną matkę. Klubowicze podczas dyskusji zwrócili uwagę na los zagubionego dziecka w wielkim mieście. Samotność i ogromny strach jaki mu towarzyszyły, zostały doskonale oddane przez grę aktorską Sunny’ego Pawar. Dlatego też uczestnicy spotkania docenili doskonały dobór obsady oraz piękno miejsc, w których film został nakręcony.

Czerwcowe spotkanie Klubu Miłośników Filmu było ostatnim przed wakacyjną przerwą. Zapowiadając już teraz kolejne, wrześniowe spotkanie, życzyliśmy sobie nawzajem udanego letniego wypoczynku.

 {imageshow sl=1309 sc=2 /}

8 maja 2018 r. w Filii nr 6 - Centrum Multimedialnym Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. W maju mogliśmy obejrzeć film pt. „Azyl”. Jest on adaptacją książki Diane Ackerman „Azyl. Opowieść o Żydach ukrywanych w warszawskim ZOO”.

Akcja filmu rozpoczyna się latem 1939 roku w Warszawie. Poznajemy rodzinę Żabińskich, Antoninę i Jana, którzy są opiekunami warszawskiego ZOO. Mieszkają tam ze swoim synem Ryszardem i licznymi zwierzętami. To dobrzy ludzie, którzy naprawdę kochają swoich podopiecznych. Gdy wybucha II wojna światowa, postanawiają ukryć na terenie ZOO swoją żydowską przyjaciółkę. Tracą większość cennych zwierząt, lecz postanawiają zrobić wszystko, by utrzymać ogród zoologiczny. Jan, poruszony tym, co zobaczył w getcie warszawskim, chce także pomoc przebywającym tam Żydom. Angażuje się w proces ich wywożenia z getta. Część ocalonych ukrywa przez całą wojnę w piwnicach swojego ZOO, inni przebywają tam tylko kilka dni. Mimo ogromnego ryzyka, Żabińscy dzięki swojej odwadze ocalili tych, którym pisana była zagłada.

Film powstał na podstawie książki, która opisuje prawdziwą historię i działalność małżeństwa Żabińskich. W czasie wojny udało im się ukryć na terenie warszawskiego ZOO około 300 Żydów. Za ten czyn w 1965 roku został przyznany im tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

Historia warszawskich zoologów spodobała się oglądającym go klubowiczom. Film podsumowali stwierdzeniem, że był piękny i wzruszający. Podkreślali szlachetną postawę Żabińskich, którzy mimo że ryzykowali tak wiele, nie przeszli obojętnie obok krzywdy innych. Podkreślono dobrą grę odtwórców głównych ról: Jessiki Chastain i Johana Heldenbergha, którzy byli przekonywujący jako małżeństwo i miłośnicy zwierząt. Niektórzy z obecnych klubowiczów czytali pierwowzór obrazu, czyli książkę. Pomimo opinii, że była ona lepsza niż ekranizacja, również film uznali za wart obejrzenia.

W trakcie spotkania uczczono też przypadający 8 maja Dzień Bibliotekarza. Pracownicy dostali kartkę z życzeniami oraz czerwone róże.

Na kolejne spotkanie Klubu zapraszamy 12 czerwca.

{imageshow sl=1272 sc=2 /}

10 kwietnia 2018 roku w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. Tematem przewodnim spotkania był film w reżyserii Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauze pt. „Papusza”.

Papusza, czyli Bronisława Wajs, była romską poetką, której twórczość przetłumaczył i rozpowszechnił jej przyjaciel Jerzy Ficowski. Papusza żyła w XX wieku na terenie Polski i wraz ze swoim taborem wędrowała od miasta do miasta. Gdy dołączył do nich, ukrywający się przed wyrokiem, poeta Jerzy Ficowski, zaprzyjaźnili się i to on namówił ją do pisania i wydawania wierszy.

Film opowiada o życiu poetki. Pokazuje jak będąc dzieckiem, nauczyła się dzięki pewnej handlarce – Żydówce czytać i jak to zniszczyło jej życie w romskiej społeczności. Jak sama mówiła o sobie: „Gdybym się nie nauczyła czytać i pisać, ja głupia, byłabym może szczęśliwa”. Jej środowisko nie akceptowało czytających kobiet, Romowie byli przeciwni osiedlaniu się i posyłaniu dzieci do szkół. Papusza została odrzucona i wykluczona przez swoje środowisko, także przez przyjaźń z Jerzy Ficowskim, bo oskarżono ją o zdradzenie tajemnic Romów, gdy poeta wydał swoją książkę opowiadającą o ich życiu. Jej nieudane życie prywatne, brak akceptacji i obrony ze strony najbliższych spowodował jeszcze głębsze zapadanie się w siebie. Doprowadziło ją to do choroby psychicznej i pobytu w zakładzie zamkniętym. Do końca życia ciężko znosiła biedę i odrzucenie, żałując nawet, że nauczyła się czytać i zaczęła pisać wiersze.

Film jest nakręcony w technice czarno-białej, co – jak zauważyły klubowiczki – tylko podkreśla jego artystyczny wyraz. Określiły dzieło małżeństwa Krauze jako film piękny, ale bardzo smutny. Polakowi ciężko jest czasem zrozumieć bohaterów filmu, bo – jak powiedziała jedna z pań – „Żeby zrozumieć Cyganów, trzeba być Cyganem”. „Papusza” przedstawia tylko „obrazki z życia” poetki, ale i one dają smutny obraz tego, co przez całe życie spotkało Bronisławę Wajs. Po projekcji filmu wywiązała się dyskusja na temat życia Romów, wspomnień klubowiczek z ich młodych lat, gdy do wsi przybywali Cyganie. I choć nie wszystkim podobała się chronologia zdarzeń zastosowana w filmie i jego momentami „przydługa akcja”, to na pozytywny odbiór miała wpływ również muzyka w filmie i zastosowanie przez większość akcji dialogów w języku romskim.

Kolejne spotkanie Klubu Miłośników filmu odbędzie się 8 maja br.

{imageshow sl=1245 sc=2 /}

13 marca 2018 roku w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. W marcu oglądano film w reżyserii Marii Sadowskiej „Sztuka kochania”. Film jest adaptacją biografii Michaliny Wisłockiej autorstwa Violetty Ozminkowskiej.

Reżyserka pokazuje życie Wisłockiej, jej relacje z mężem i życie w „trójkącie”, macierzyństwo, ale przede wszystkim jej walkę o wydanie słynnej książki „Sztuka kochania”. Michalina Wisłocka pracowała jako ginekolog i nie mogła pogodzić się z niewiedzą kobiet o antykoncepcji i planowaniu rodziny. Chciała je uświadomić wydając książkę, ale ze względu na odważną (jak na tamte czasy) tematykę, cenzura i ówczesna władza nie wyrażały na to zgody. Przez kilka lat walczyła, aby książka mogła zostać oddana w ręce czytelników.

Film jest odważny w swoim wyrazie, ale i prawdziwy. Pokazuje walkę o uświadomienie kobiet i w szczery sposób, bez idealizacji życie tej najsłynniejszej polskiej ginekolog. To także obraz Polski z okresu PRL-u; ówczesnych kobiet, ich wyglądu, podejścia do życia i władzy, która wpływała na kulturę i edukację.

Po projekcji filmu, klubowicze wymieniali się wspomnieniami ich pierwszego kontaktu ze słynną książką „Sztuka kochania”. Wspominali, jak i kiedy pierwszy raz o niej usłyszeli. Zwrócili też uwagę na rewolucję w podejściu do miłości i namiętności, jaką reprezentowała Wisłocka. I jej podejście do macierzyństwa. Klubowicze uznali, że przesłaniem tego filmu jest stwierdzenie, że „kobieta jest najważniejsza” i udowodnienie tej tezy było celem Marii Sadowskiej, kiedy rozpoczynała pracę nad tym filmem. Mimo odważnych scen erotycznych, film nie zszokował odbiorców. Przede wszystkim przypomniał im tamte lata i ich życie w okresie PRL-u.

Kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu odbędzie się 10 kwietnia o godzinie 15:00, jak zwykle w Filii nr 6. Zapraszamy!

{imageshow sl=1216 sc=2 /}

12 lutego 2018 roku w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym spotkali się członkowie Klubu Miłośników Filmu, by obejrzeć i podyskutować o kolejnym filmie. Tym razem prezentowany było obraz w reżyserii Dereka Cianfrance’a pt. „Światło między ocenami”, będący adaptacją książki M.L. Stedman pod tym samym tytułem.

Akcja filmu toczy się w Australii w latach 20. XX wieku. Były żołnierz podejmuje pracę latarnika na wyspie Janus Rock. Przed wyjazdem na bezludna wyspę poznaje młodą dziewczynę Izabell i wkrótce ją poślubia. Małżonkowie odnajdują szczęście na wyspie, pomimo odosobnienia od reszty świata. Pragną cieszyć się narodzinami potomstwa, jednak nie jest im to dane. Pewnego dnia na wyspę dociera łódź z martwym mężczyzną i z jeszcze żyjącym niemowlęciem. Młodzi bohaterowie postanawiają zaopiekować się dzieckiem, nie mówiąc jednak nikomu, że nie jest to ich biologiczna córka i skąd wzięła się na wyspie. Ta jedna decyzja wpłynie na całe ich pozostałe życie. Po kilku latach dowiadują się bowiem, że żyje biologiczna matka dziewczynki, która ciągle jej szuka.

Ten emocjonalny film bardzo spodobał się klubowiczom. Podczas dyskusji zwracano uwagę nie tylko ciekawą fabułę, ale także doskonałą muzykę i piękne krajobrazy. Rozmawiano także o podobnych przypadkach, kiedy zamieniono dzieci i wychowywała je nie biologiczna matka. I choć przewidywano inne zakończenie filmu – dwie matki wspólnie zdecydują się wychować małą dziewczynkę, klubowicze nie byli rozczarowani finałem. Podczas dyskusji rozmawiano także o tym, czym jest człowieczeństwo. Nawiązując do wypowiedzi bohaterki filmu – „Przebaczyć można tylko raz, a nienawidzić trzeba całe życie”, jedna z klubowiczek powiedziała: „Człowieczeństwo polega na tym, że ma się sumienie i wybacza się”. Rozmawiano także o odpowiedzialnej pracy latarników.

Podkreślano, że był to jeden z bardziej wzruszających filmów, oglądanych podczas spotkań Klubu Miłośników Filmu. I jak dało się usłyszeć na zakończenie spotkania, część uczestników chętnie sięgnie teraz po podstawę scenariusza, czyli książkę M.L. Stedman.

{imageshow sl=1191 sc=2 /}

9 stycznia w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym odbyło się pierwsze w tym roku spotkanie Klubu Miłośników Filmu. Stali bywalcy comiesięcznych spotkań obejrzeli tym razem film w reżyserii Mela Gibsona pt. „Przełęcz ocalonych”.

To prawdziwa historia żołnierza Desmonda Dossa, który wstąpił do armii amerykańskiej pod koniec II wojny światowej. Chciał być sanitariuszem i pomagać rannym. Jednak jego dowódcy i szkoleniowcy chcieli najpierw nauczyć go strzelać. On odmówił używania broni, ze względu na swoje przekonania religijne. I choć początkowo miał z tego powodu wiele nieprzyjemności w wojsku, łącznie z procesem wojskowym, to ostatecznie Desmond udowodnił, że bez broni jest w stanie uratować 75 żołnierzy, wynosząc ich z pola walki w trakcie bitwy o Okinawę.

Historia przeżyć młodego żołnierza i wyczyn jakiego dokonał, poruszyły klubowiczów. Byli oni pod wrażeniem stanowczej postawy religijnej Desmonda Dossa, jak również jego odwagi. Pod koniec filmu widz poznaje również prawdziwego Desmonda Dossa i słucha fragmentów jego wojennych wspomnień. Te wyznania, fabuła i doskonała muzyka sprawiły, że widzowie wysoko ocenili film Mela Gibsona. Powstał on na bazie książki „Szeregowiec Doss”, którą jedna z pań wcześniej przeczytała. Podkreślała, że opisy w niej zawarte są bardzo plastyczne i wiernie odtworzone w filmie. Jak stwierdzili klubowicze: „człowiek człowiekowi jest w stanie zrobić takie piekło”. A ci, którzy „zaczynają takie wojny, zwykle sami nie biorą w nich udziału”.

Bohater filmu imponuje silną wolą i przekonaniami religijnymi. A film wart jest obejrzenia, nawet jeśli ktoś nie lubi historii wojennych. Bo wojna jest tu tylko tłem do przedstawienia postawy człowieka. Tym bardziej przekonującego, że bohater jest autentyczny – nie jest wymysłem reżysera ani scenarzysty.

{imageshow sl=1160 sc=2 /}

W klimacie zbliżających się świąt Bożego Narodzenia odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. Klubowicze wraz z bibliotekarzami spotkali się 12 grudnia 2017 r. w Filii nr 6 – Centrum Multimedialnym. Tematem filmowym był tym razem obraz Richarda Curtisa „To właśnie miłość”.

Film ten uważany jest za prekursora świątecznych komedii romantycznych. To historia dziesięciorga Anglików, którzy poszukują miłości tuż przed Bożym Narodzeniem. Niektórzy spotkają swoją „druga połówkę” w pracy, a inni jada jej szukać aż do Ameryki. To ciepły i lekki film, przy którym można się wzruszyć, ale i pośmiać. To bardzo dobra propozycja na okres przedświąteczny.

Ewa Nowak, jeszcze przed projekcją filmu, wprowadziła klubowiczów w historię powstania kolędy „Cicha noc”, która rozbrzmiewa w filmie, w języku polskim. Złożono sobie również nawzajem życzenia i przekazano świąteczne drobiazgi. Po zakończonym filmie, uczestnicy spotkania życzyli sobie również takiej pięknej, świątecznej miłości, bo każdy na nią zasługuje.

Kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu 9 stycznia 2018 roku.

{imageshow sl=1141 sc=2 /}

14 listopada 2017 r., w Filii nr 6 Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej, odbyło się kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu. Tematem spotkania był film „Kobiety z 6. piętra” w reżyserii Philippe’a Le Guay.

Akcja filmu toczy się we Francji, w latach 60. XX w. Makler giełdowy Jean-Louis zatrudnia nową służącą. Koleżanki, które razem z nią mieszkają w kamienicy na 6. piętrze, wprowadzają ją w życie i obowiązki hiszpańskich służących, pracujących w domach bogatych Francuzów. Nowo zatrudniona Maria zaprzyjaźnia się ze swoim pracodawcą i stopniowo pokazuje mu życie służących w jego kamienicy. Widząc ich różne problemy, Jean-Louis postanawia im pomóc. Odkrywa przy tym sens życia i codzienne przyjemności. Zmienia swoje podejście do codzienności i rodziny. Zakochuje się w Marii, ale dziewczyna odrzuca jego zaloty.

Klubowicze zauważyli, że film promuje radosne i optymistyczne podejście do życia. Pokazuje problemy pomocy domowych i ich walkę o pieniądze. Scenariusz zawiera wartkie i dowcipne dialogi, stąd uczestnicy spotkania często się śmiali. Jak stwierdziła jedna z pań, przy tym filmie można się było odprężyć i był to dobry film na typowo jesienną pogodę za oknem.

Kolejne spotkanie Klubu Miłośników Filmu – 12 grudnia br.

{imageshow sl=1111 sc=2 /}