3 stycznia 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki gościliśmy panią Grażynę Farajewicz - pedagoga, bibliotekoznawcę, regionalistkę i przewodnika, która na comiesięcznym spotkaniu Koła Przewodników przy krośnieńskim Oddziale PTTK wygłosiła wykład zatytułowany „Spory literackie przed wiekami - A. Fredro, S. Goszczyński, W. Pol”.

Grażyna Farajewicz mówiła głównie o sporach toczących się na łamach czasopism literackich. Przytaczała opinie o Aleksandrze Fredrze, którego bezlitośnie krytykował m.in. Seweryn Goszczyński. W artylule „Nowa epoka poezji polskiej” krytycznie ocenił komedie Fredry, zarzucając, że są nienarodowe, że nie są środkiem do wychowania i ukształcenia narodu. Dopiero po wielu latach, w 1871 roku, Fredro w wierszu „Pro memoria” odpowiedział w ten sposób:

Byłem więc więcej złością, niż treścią zdziwiony,
A kiedy nikt się mojej nie podjął obrony,
Nie mogłem pojąć, zgadnąć: czy rada czy zdrada
I zrozumiałem tylko, że milczeć wypada.

Wykład Grażyny Farajewicz dotyczył nie tylko życia literackiego dziewiętnastowiecznej Galicji. Prelegentka ciekawie opowiadała też o osobistych problemach twórców - o kłopotach materialnych Goszczyńskiego, o tragicznym losie Pola i o rodzinnym życiu Fredry: Aleksander Fredro angażował się w wychowanie dzieci (...) swoje komedie pisał na stojąco, przy pulpicie, w pokoju swego syna.

W czasie wykładu Grażyna Farajewicz przedstawiła również bogatą bibliografię dotyczącą Aleksandra Fredry, Seweryna Goszczyńskiego i Wincentego Pola. Zachęcała do przeczytania najnowszych pozycji.

W Saloniku Artystycznym Biblioteki 11 stycznia 2006 r. otwarto wystawę malarstwa Elżbiety Wesołkin. Prawie 30 obrazów olejnych i akryli stanowi trzy główne cykle: pejzaż miejski, wieś oraz kwiaty.

Wystawa w Saloniku została zaaranżowana tak, by mogła sugerować pełnię egzystencji człowieka. Może ona „opowiadać” o człowieku w mieście i w naturze (jakby w myśl porzekadła: Bóg stworzył przyrodę, człowiek wieś, szatan miasto..., o przemijaniu tak natury, wyrażającej się poprzez kwiaty, pejzaż i człowieka, jak i „kultury” czyli miasta. W pewnym punkcie zbiegają się człowiek i miasto - w skansenie; oznaczałoby to, że czas dokądś zmierza, pozostawia na krótko osad. Oczywiście to pewna nadinterpretacja, lecz malarstwo Elżbiety Wesołkin pozwala na czytanie go uczuciem i wolą umysłu. To spostrzeżenia, które znalazły się w katalogu wystawy, wydanym przez Bibliotekę.

- Artystka ta ma własny sposób prowadzenia dialogu z widzem. Lecz może najsilniejszym „dźwiękiem” w jej mowie barw jest osobliwy sensualizm - subtelnie i oszczędnie kreowana zmysłowość, podkreślana błyskiem światła, które jakby staje się pretekstem do poszukiwania tajemnicy otaczającej człowieka - komentował wystawę jeden z widzów dla Radia Rzeszów.

Elżbieta Wesołkin urodziła się i mieszka w Sanoku, od kilkunastu lat zajmuje się malarstwem, które zyskało przychylność krytyki artystycznej i życzliwość miłośników sztuki. Jej prace były nagradzane i wyróżniane w Polsce, jak i poza krajem. Jest laureatką m.in.: Wojewódzkiego Konkursu Plastyki (II miejsca w 1992 i 1999 r.), Wojewódzkiego Konkursu „Pejzaż górski” - III miejsce, Przeglądu Plastyki w Krośnie - I nagroda w 2002, a przed kilkoma tygodniami otrzymała wyróżnienie w tym cyklicznym Przeglądzie Plastyki KDK. Artystka wystawiała swoje malarstwo w wielu miejscach kraju i oczywiście w regionie, a także na Słowacji. Uczestniczy w lokalnych oraz międzynarodowych plenerach malarskich. Obecna ekspozycja, przygotowana w ramach cyklu Środy Artystyczne (każda druga środa miesiąca), potrwa do 8 lutego.

25 stycznia 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki odbyło się spotkanie z Leonem J. Chrapką - poetą, pisarzem i plastykiem. Tym spotkaniem Biblioteka inaugurowała tegoroczny cykl Śród Literackich (każda czwarta środa miesiąca). Pisarz zaprezentował fragmenty swojej powieści „Tętno”, która ukaże się już za kilka tygodni.

Gość zaprezentował także kilka swoich wierszy, natomiast Agnieszka Kowalska z Gimnazjum nr 3 w Krośnie, uczennica Krystyny Kulman - polonistki i poetki - czytała fragmenty powieści „Tętno”. Chrapko komentował niektóre, mało czytelne dla młodego pokolenia, fakty i opatrywał je znakomitymi opowieściami ze swojego barwnego życia. Mówił o groteskowych, ale i ziejących grozą latach 50-tych, o tzw. nakazach pracy, wypełnianiu przez uczniów kilkudziesięciostronicowych ankiet personalnych i ciągłym wyrywaniu się ku niemożliwej do określenia wolności.

Leon J. Chrapko urodził się w Zagórzu k. Sanoka, mieszka w Bóbrce k. Soliny. Wydał zbiory wierszy: „Ta nasza ziemia”, „Białe notatki”, „W poszukiwaniu Arkadii”, „Maluję inne łąki, lasy, światło”, „Zofia i Dymitr” oraz prozę eseistyczną „Zapiski suchorzeckie” i album „Przenikanie” (malarstwo i miniatury poetyckie). Niebawem ukaże się jego powieść „Tętno”, mówiąca o skomplikowanych losach pokolenia wojennego, zawierająca wątki autobiograficzne. „Zapiski suchorzeckie” pisane były prozą z pogranicza eseju, dziennika, poetyckich notatek. W „Tętnie” Chrapko ujawnił swój talent narracyjny, stworzył interesującą powieść. Autor wyznał, że pisze kolejną - „Koń na biegunach”.

Chrapko - członek Związku Literatów Polskich - z równym powodzeniem uprawia malarstwo. Swoje prace wystawiał w wielu galeriach w kraju i za granicą, głównie w Niemczech i Austrii. Jego dokonania artystyczne były wielokrotnie nagradzane w konkursach literackich i plastycznych. Wraz z żoną Grażyną, która opiekuje się (także jako reżyser) młodzieżowymi grupami teatralnymi, prowadzą w Bóbrce dom pracy twórczej „LeGraż”, w którym znajduje się stała galeria malarstwa Leona Chrapki.

7 lutego 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki gościliśmy dra Bartosza Gałązkę - nauczyciela języka polskiego w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 im. Jana Szczepanika w Krośnie, autora „Kolęd regionu krośnieńskiego”.

Dr Gałązka interesuje się folklorem religijnym Podkarpacia, fascynuje go różnorodność i bogactwo pieśni bożonarodzeniowych okolic Krosna, Brzozowa, Jasła, Strzyżowa i Sanoka.

Na spotkaniu zorganizowanym przez Koło Przewodników przy Oddziale PTTK w Krośnie dr Bartosz Gałązka mówił głównie o sposobie rejestrowania i katalogowania pieśni zebranych w czasie badań prowadzonych na Podkarpaciu. Wspominał też miłe spotkania z ludźmi starszego pokolenia, z tzw. „informatorami”, którzy chętnie opowiadali mu o dawnych zwyczajach świątecznych.

Jednak wykład pana Gałązki dotyczył nie tylko żmudnego i trudnego, choć bardzo przyjemnego gromadzenia i opracowywania kolęd kościelnych i domowych. W trakcie spotkania prelegent mówił również o korzeniach śpiewu kolędowego na Podkarpaciu, gdzie nadal widoczny jest wpływ melodyki gregoriańskiej. Przedstawił też ciekawe i unikalne teksty kolęd, w których prócz motywów sakralnych pojawiają się elementy ludowe.

Uczestnicy spotkania z zainteresowaniem słuchali wykładu dra Gałązki. Przypominali sobie dawne, dziś już zapomniane kolędy, które śpiewano w ich domach w okresie Bożego Narodzenia.

8 lutego 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki otwarto wystawę fotografii Stanisława Materniaka „Parki narodowe USA”. Barwne fotogramy formatu 70×100 cm swą sugestywnością zauroczyły licznie przybyłych na wernisaż miłośników fotografii, inspirowały dyskusję na temat historii tej dziedziny sztuki.

Podczas wernisażu przypomniano, że minionego lata autor prezentowanych zdjęć przemierzył samochodem (wraz z żoną Ireną i synem Jakubem) prawie 14 tys. kilometrów przemierzając niemal całe Stany Zjednoczone i odwiedzając parki narodowe tego kraju. - Nie było innej możliwości, jak pokazać w Saloniku jedno zdjęcie jednego parku - zwierzył się Stanisław Materniak pytany o szczegóły podróży i detale fotografowanych, osobliwych obiektów.

Podczas rozmowy przypomniano też postać wybitnego krośnianina, współtwórcy telewizji i fotografii kolorowej, Jana Szczepanika, a także przedstawicieli polskiej szkoły fotograficznej, zwłaszcza mistrzów pejzażu, w tym Pawła Pierścińskiego, Edwarada Hartwiga, Adama Bujaka i rzeszowianina Tadeusza Budzyńskiego. Mówiono o związkach fotografii i malarstwa europejskiego, zwłaszcza o dyskusjach artystów przełomu XIX i XX w., kiedy to impresjoniści odkryli sztukę fotografowania dla siebie, tworząc nowy nurt w malarstwie.

Przedstawiono także zarys historii fotografii pejzażowej Stanów Zjednoczonych, a Stanisław Materniak mówił o osobliwym wrażeniu, jakie wywarło na nim miejsce życia i pracy jednego z czołowych twórców fotografii pejzażowej USA, Anselma Adamsa.

W katalogu wystawowym zamieszczono informacje o osobie Stanisława Materniaka, krośnianina, z wykształcenia inżyniera budownictwa, który swoje reportaże z podróży wystawiał w wielu miejscach w kraju, w tym w Muzeum Podkarpackim w Krośnie oraz Krośnieńskiej Bibliotece Publicznej, w której przed rokiem w prezentacji multimedialnej pokazał fotografie ze Świętej Góry Athos, z barwnym komentarzem historyka sztuki Alojzego Cabały. Unikalne zdjęcia z Ziemi Świętej, Chin oraz wielu krajów Europy zaznaczyły się w pamięci nie tylko miłośników fotografii.

Wystawa w Saloniku Biblioteki, kolejna z cyklu Środy Artystyczne (każda druga środa miesiąca), trwała do 7 marca.

W Salonie Pisarzy, w Sali Malachitowej Biblioteki Narodowej w Warszawie, 22 lutego 2006 r. odbyło się spotkanie z Janem Tulikiem - poetą, pisarzem, dramaturgiem i eseistą. Wśród gości byli czytelnicy oraz warszawscy pisarze i krytycy literaccy. Spotkanie prowadziła dr Halina Tchórzewska-Kabata.

Spotkanie rozpoczęło się prezentacją wierszy w wykonaniu autora. Następnie prowadząca omówiła twórczość Jana Tulika, akcentując jego ważny i obszerny dorobek literacki. Przypomniała, że jest on poetą, lecz także autorem powieści. Pierwsza - „Doświadczenie” - uzyskała wyróżnienie w konkursie MAW i była w całości czytana w radiowej „Trójce” przez Marka Kondrata, zaś „Furta” otrzymała prestiżową Nagrodę Fundacji Kultury (za rok 2000). Dr Halina Tchórzewska-Kabata przypomniała dramat „Kontynenty”, zakupiony przez Ministerstwo Kultury i Sztuki (1987) oraz słuchowiska radiowe (nagradzane i emitowane w programach I, III i rozgłośni Radia Rzeszów). Na pytanie, jak autor „Furty” traktuje pojęcie Czasu, Tulik odpowiedział: - Dany nam został jeden czas i jak go wypełnimy, taką treścią będzie nasze życie; dlatego tak ważne są decyzje, wybory życiowe - jeśli jesteśmy tu, w Warszawie, nigdy nie dowiemy się, czy teraz nie lepiej byłoby być u siebie, a może w jeszcze innym miejscu. Człowiek został wyróżniony rozumem, lecz jakby jednocześnie ukarany wolną wolą, która wciąż każe mu wybierać; to dla mnie rodzaj grzechu pierworodnego, owo cierpienie z powodu zawsze niepewnych wyborów - dodał Jan Tulik.

Podczas spotkania zbierali głos pisarze i krytycy literaccy. - Jan Tulik jest twórcą wybitnym, dlatego prezentacja jego dorobku w tym miejscu jest w pełni uzasadniona, tym bardziej, że jego autentyczna skromność powoduje, że nie zabiega on o popularność - powiedział Marek Wawrzkiewicz, prezes ZLP. - O ile się dobrze orientuję, Tulik jest mniej znany w swoim środowisku niż w Warszawie, czy w innych dużych i liczących się ośrodkach literackich kraju; Biblioteka Narodowa zaprasza tylko szczególne osobowości i Tulik taką postacią jest bez wątpienia - kontynuował wypowiedź poprzednika Stefan Jurkowski, poeta i krytyk związany z „Twórczością”. Dorobek literacki Tulika analizowali także Teresa Kaczorowska, stypendystka amerykańskiej Fundacji Kościuszkowskiej oraz poeta Andrzej Gnarowski. Podkreślali osiągnięcia literackie J. Tulika, które uznać należy za obszerne i niezwykle interesujące, bardzo istotne w kształtowaniu narodowej kultury literackiej. - Dał się poznać jako świetny poeta, jego wiersze w ostatnich wydaniach „Toposu” i w „Gazecie Wyborczej” potwierdzają jego wysoką kondycję artystyczną, ale przecież z równym powodzeniem uprawia on eseistykę, krytykę literacką i dramat - dodała Kaczorowska.

- Myślę, że nie ja szukam formy, a forma mnie szuka i nadaje kształt moim pomysłom, stąd ta różnorodność; nie wszystko udaje mi się powiedzieć w konwencji liryki - odpowiedział na to Tulik.

Podczas wywiadu udzielonego warszawskiej rozgłośni kulturalnej Tulik m.in. powiedział: - Nie wiem co pisze kolega ze Szczecina, nie wiedzą koledzy i czytelnicy jakie książki piszą poeci np. w Lublinie, a na tzw. prowincji dzieje się wiele ważnych rzeczy, i dlatego tak ważne są prezentacje dorobku pisarzy żyjących na obrzeżach współczesnej Polski. Wojciech Marczyk, dziennikarz „Radia Dla Ciebie”, mówił o funkcji tradycji i korzeni chrześcijańskich w jego twórczości. Zauważył, że tak w prozie jak i poezji pisarza z Krosna dominuje bardzo ważna, niekiedy kosmologiczna problematyka, i ten uniwersalizm ceni sobie najwyżej.

Jako mieszkańcy Krosna możemy być dumni, że J. Tulik jest wśród nas. I swoją obecnością wpisuje się w pejzaż kulturalny miasta i regionu przyczyniając się do jego rozwoju. W KBP w Krośnie prowadzi Środy Artystyczne i Środy Literackie, na które zapraszamy w każdą drugą i czwartą środę miesiąca na godzinę 17:00.

Warszawscy bibliotekarze i czytelnicy z zainteresowaniem i aprobatą przyjęli prezentację osiągnięć Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej, która została zorganizowana w Bibliotece Narodowej 22 lutego 2006 r. Dyrektor krośnieńskiej książnicy Teresa Leśniak w multimedialnej prezentacji z komentarzem ukazała rozwój krośnieńskiej biblioteki oraz pomoc lokalnych władz w tych działaniach.

Dyrektor Teresa Leśniak pokrótce ukazała tło socjologiczno-historyczne środowiska, następnie skupiła się na roli i funkcji krośnieńskiej biblioteki w ukazanych warunkach. Krośnieńska biblioteka zaliczana jest w kraju jako placówka, która swą aktywnością i różnorodnością stosowanych form zajmuje wysoką pozycję w rankingu bibliotek. Dotyczy to również bardzo wysokich wskaźników czytelnictwa.

Jest organizatorem szeregu akcji czytelniczych lokalnych jak i międzynarodowych. Goście Biblioteki Narodowej z uwagą słuchali relacji na temat współpracy międzynarodowej, w tym głównie ze Słowakami i Węgrami. Zadawali pytania szczegółowe na temat konkretnych zrealizowanych programów, takich jak: „Promocja interkulturowego dialogu w Euroregionie Karpackim” czy też „Miejsca od innych droższe”.

Wystąpienie dyrektor Leśniak zainteresowało słuchaczy szczególnie dlatego, że prezentowała ona pozastatutową pracę biblioteki, zatem realizację autorskich programów jej rozwoju. Estetyczne obiekty oraz zdjęcia z imprez wyświetlane na ekranie, połączone z ekspozycją plakatów, wydawnictw i innych materiałów plastycznych, propagujących pracę biblioteki, zostały uznane za wzorcowe.

- Mało mówi się o kulturze na prowincji, naraz okazuje się, że tam pomysły na promocję książki i czytelnictwa bywają rewelacyjne. Krosno jest tego znakomitym przykładem - powiedział po prezentacji Andrzej Gnarowski, pisarz i animator kultury w Warszawie.

Dyrektor KBP Teresa Leśniak sporo miejsca poświęciła misji placówki, akcentując zaspokajanie potrzeb czytelniczych i informacyjnych oraz kształtowanie wrażliwości dzieci i młodzieży na słowo pisane oraz różnorodne formy animacji kulturalnej. - Biblioteka to także „styl życia” - akcentowała dyr. Leśniak, wymieniając akcje związane z książką, z pracą z ludźmi niepełnosprawnymi oraz różnymi segmentami użytkowników (od przedszkolaków do ludzi starszych). Stałe cykle imprez, takie jak: „Biblioteka na cztery pory roku”, „Dzieci poznają świat”, „Czytam, bo lubię”, to propozycje warte upowszechnienia.

Spotkania i wystawy organizowane w Saloniku Artystycznym KBP również zostały zaliczone do akcji atrakcyjnych czytelniczo. Spotkania np. z Andrzejem Stasiukiem, Elżbietą Dzikowską czy wyjazdowa promocja książki Edwarda Marszałka w oprawie pasteli Tadeusza Marszałka, ilustrujących tę publikację, gromadziły za każdym razem ponad sto osób (promocja ta, we współpracy z Regionalną Dyrekcją Lasów Państwowych w Krośnie odbyła się w leśniczówce Hrendówka k. Rymanowa).

Prezentacja Krośnieńskiej Biblioteki Publicznej w Bibliotece Narodowej została uznana za jedną z najciekawszych relacji na temat pracy bibliotek w terenie. Zastępca dyrektora BN Edward Krasowski gratulował dyr. Teresie Leśniak i życzył dalszego, tak dynamicznego i różnorodnego w formach pracy, na takim poziomie jaki ukazano, rozwoju Biblioteki.

22 lutego 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki odbył się wieczór poezji Bronisławy Betlej, mieszkanki Jedlicza, autorki ponad trzydziestu tomików wierszy, laureatki wielu nagród krajowych i zagranicznych. W swoich wierszach poetka stara się opisać i zrozumieć świat.

W spotkaniu uczestniczyli członkowie Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Krośnieńskiej oraz Klubu Literackiego Krośnieńskiego Domu Kultury.

Młodzież z Gimnazjum Nr 3 w Krośnie czytała wiersze autorki. Prezentowano utwory zamieszczone w drugim tomiku zatytułowanym „Zatrzymać jeszcze wiatr” i teksty pochodzące z ostatnich zbiorów („Pewnego dnia”, „W krainie marzeń”).

Spotkanie miało wyjątkowy charakter - przebiegało bez udziału autorki. Uczestnicy mieli możliwość zapoznać się z niezwykle bogatą i ciekawą twórczością Bronisławy Betlej, która pyta o wymiar szczęścia, słucha starych drzew, a w ręku trzyma pióro tańczącego ptaka - jak powiedziała Teresa Frączek, poetka i nauczycielka z Krosna.

- Adam Fastnacht mimo swego kalectwa co roku przyjeżdżał na Podkarpacie, bardzo lubił Bieszczady, a jego ostatnią wolą było umieszczenie na grobie we Wrocławiu kamienia z Bieszczadów - tak o swoim stryjecznym bracie mówił Wacław Fastnacht, ekonomista mieszkający w Krakowie.

Spotkanie z Wacławem Fastnachtem odbyło się 7 marca 2006 r. w Saloniku Artystycznym Biblioteki. Uczestniczyli w nim członkowie Koła Przewodników przy Oddziale PTTK w Krośnie.

Senior rodu Fastnachtów swój wykład rozpoczął od przedstawienia prywatnego i zawodowego życia Adama Fastnachta - historyka stosunków społeczno-gospodarczych związanego z ziemią sanocką, wieloletniego, czynnego i pracowitego kierownika Działu Rękopisów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, autora „Osadnictwa ziemi sanockiej w latach 1340-1650” i „Słownika historyczno-geograficznego ziemi sanockiej w średniowieczu”.

Ale Wacław Fastnacht mówił nie tylko o wybitnych członkach swego rodu. W czasie wykładu przedstawił też etymologię nazwiska Fastnacht. Podkreślił, że w języku niemieckim słowo Fasten oznacza post, a Nacht - noc, a więc Fastnacht należy tłumaczyć jako noc przed postem, noc zapustną z wtorku na Środę Popielcową.

Podczas prelekcji Wacław Fastnacht mówił również o przeszłości swojej rodziny. Pokazywał ciekawe fotografie, m.in. ze wsi Melchingen, skąd pochodzą najstarsze zapiski o Fastnachtach. Opisywał też codzienne życie wioski Falkenberg w Galicji, do której w XVIII wieku przybyli koloniści niemieccy (m.in. rodzina Fastnachtów).

Kończąc swoją wypowiedź, senior rodu Fastnachtów powiedział, że jego rodzina trwa w polskiej i niemieckiej historii już 350 lat i nigdy nie zdarzyło się, by członek rodu w jakikolwiek sposób splamił swoje nazwisko

W Saloniku Artystycznym Biblioteki 8 marca 2006 r. otwarto wystawę fotografii Janusza Folty. Autor zaprezentował zdjęcia szczególnych miejsc Podkarpacia, także fotoreportaż o Żydach przybywających na grób cadyka w Rymanowie. Ekspozycja, w ramach cyklu Środy Artystyczne, trwała do 10 kwietnia.

Janusz Folta - krośnianin, ur. 1966 r., swoje prace zamieszczał m.in. na łamach „Crosceny” - comiesięcznego biuletynu kulturalnego Krośnieńskiego Domu Kultury, pisma „DPS” ukazującego się w Dukli, „Obserwatora Przyrody” - ogólnopolskiego dwumiesięcznika ekologicznego oraz w wielu publikacjach książkowych i broszurowych wydawanych nakładem Podkarpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie i Przemyślu. Osobliwą prezentacją jego fotograficznego dorobku jest album „Rymanów i okolice” z jego fotografiami, wydany przez krośnieńską oficynę Alfa 2000, której jest współwłaścicielem. Folta wystawiał swoje prace w Krośnieńskim Domu Kultury; jest członkiem „FotoKlubu” przy KDK. Obecna wystawa jest jego pierwszą indywidualną prezentacją.

W rozmowie zamieszczonej w katalogu wystawowym Janusz Folta powiedział między innymi: Właściwie wszystko stanowi temat fotograficzny: przyroda i architektura, no i oczywiście człowiek w jego konkretnym środowisku.

W komentarzu na temat jego twórczości, w katalogu napisano: Autor świetnie analizuje za pomocą obiektywu pejzaż, jego urodę i tajemnicę, jego surowość i ciepło, jego cudowności, których nikt z nas żyjących „nie podrobi”. (...) Folta zatem opowiada o człowieku i jego miejscu w naturze, jednocześnie w cywilizacji. Ale akcentuje jakby Naturę, jako wartość samą w sobie, jako cząstkę ludzkości.

Liczne zebrani miłośnicy fotografii podkreślali podczas wernisażu, że w Krośnie znów ożyło środowisko fotograficzne. Świadczy o tym także fakt, że obecnie zorganizowano wystawy fotograficzne także w Krośnieńskim Domu Kultury (fotografie poplenerowe członków „FotoKlubu”) oraz w Galerii przy ul. Wojska Polskiego (prace ks. Dariusza Wilka).